Όταν το ΕΚΠΑΖ φιλοξενείτο στις παλαιές φύλακες Αίγινας είχαν φιλοξενηθεί για περίθαλψη συνολικά 17 λύκοι. Πώς προέκυψαν οι Λύκοι:

Ο Μόγλης που χορεύει και η αδελφή του Λυκούλα πίσω του ήταν οι πρώτοι Λύκοι που παραλάβαμε στο ΕΚΠΑΖ – Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων για φροντίδα. Και τα δυο ορφανά μικρά κουτάβια όταν τα αναλάβαμε περίπου ενός μηνός, αρχές δεκαετίας του 1990. Τα βρήκε τσοπάνος, προφανώς κάποιος σκότωσε την μητέρα τους και όταν αυτά πεινάσανε βγήκανε από την φωλιά και εκτεθήκανε στον κίνδυνο ή την διάσωση. Την εποχή εκείνη είμαστε η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που αναλάμβανε φροντίδα για οποιοδήποτε άγριο ζώο χρειαζότανε βοήθεια.

Είναι γνωστό ότι οι Λύκοι αν έρθουν σε επαφή με άνθρωπο (ακόμη και την μυρωδιά του ανθρώπου μέσω της τροφής που πιάνει) είναι καταδικασμένα να ζήσουν σε αιχμαλωσία εφ´ όρου ζωής. Έτσι καλλιεργήθηκε η σχέση μας ώστε να ζήσουμε μαζί αρμονικά και χωρίς κίνδυνο ατυχημάτων.

Κάποια στιγμή φιλοξενούσαμε συνολικά 17 Λύκους που προέρχονταν οι περισσότεροι είτε από ζωολογικούς κήπους (Πειραιά και Ν. Φιλαδέλφειας) είτε ορφανά από την φύση. Τα ζώα ήταν χωρισμένα σε τρεις αγέλες-οικογενειακές ομάδες οι οποίες δεν είχαν επαφή μεταξύ τους για να αποφευχθεί ο κίνδυνος θανατηφόρας σύρραξης.

Όταν ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ λίγα χρόνια αργότερα ολοκλήρωσε την κατασκευή ειδικών χώρων φιλοξενίας Λύκων όπως και Αρκούδων οτι τέτοια πλάσματα είχαμε τους τα δώσαμε. Απο τότε όταν είχαμε κλήσεις για τέτοια ζώα παραπέμπαμε στον ΑΡΚΤΟΥΡΟ.

Από τον Γιάννη Πουλόπουλο